Uczucie lęku jest pożyteczne, tak naprawdę jest to alarm, że coś nam grozi. Można to najlepiej porównać z uczuciem bólu, który jest równie nieprzyjemny. Gdyby człowiek nie odczuwał lęku oraz bólu, jego życie byłoby zagrożone. To dlatego, że ból jest sygnałem, ze coś jest w naszym organizmie nie w porządku. Natomiast lęk ostrzega nas przed niebezpieczeństwem z zewnątrz. Tak jak ból, lek pomaga nam w przeżyciu. Nieodczuwalnie żadnego lęku, z medycznego punktu widzenia, jest dość niebezpieczne. We wczesnej ewolucji gatunku ludzkiego niebezpieczeństwa zagrażały bezpośrednio życiu człowieka. Był to na przykład drapieżnik, ogień, gorąca woda. W miarę postępu ludzkości lęk stawał się coraz bardziej intelektualny. To oznacza, że człowiek zaczął bać się rzeczy innego typu. Na przykład żeby go nie wyśmiano, żeby nie stracił pracy, czy na przykład żeby nie zajść w ciąże. Lęk nie zagrażał już fizycznemu życiu a raczej psychicznemu komfortowi oraz poczuciu własnej wartości. Ale również w aspekcie psychicznym lęk zachowuje swe znaczenie jako sygnał ostrzegawczy. Dlatego mówiąc ogólnikowo należy pozwolić dziecku bać się. Ponieważ lek oraz obawy są u dzieci zupełnie normalne. Dowodem na to, ze lęk jest instynktowną i pierwotna reakcją, są zmiany organizmu pod wpływem lęku. Lęk prowadzi do poczucia reakcji ucieczki lub walki.